De AI-bubbel die economen weigeren te zien

Goldman Sachs heeft berekend (begin 2026) dat AI “basically zero” bijdraagt aan de economie. Dit is niet “enigszins teleurstellend” of “iets onder de verwachtingen”… dit is nul komma nul. Voor wie het niet snapt: dit betekent NIKS! En wat zeggen al die geschoolde economen nu, degenen die maandenlang meeknikten toen iemand die zichzelf een soort god waant in het Witte Huis beweerde dat AI “de helft van onze groei aandrijft”? Ze doen alsof dit nieuws is. Alsof ze niet precies wisten dat de cijfers gelul waren.

Techplatforms gebruiken die GDP-projecties niet omdat ze erin geloven. Ze gebruiken ze omdat verhalen infrastructuursubsidies binnenhalen en regulering op afstand houden. Ondertussen zitten werknemers uren te klooien met AI-tools die meer kapotmaken dan oplossen, maar in de rapporten heet dat “productiviteitswinst.” Want de manager die toegeeft dat zijn AI-initiatief waardeloos is? Die saboteert zijn bonus. Dus iedereen speelt mee, draait aan de cijfers, wacht tot het iemand anders z’n probleem wordt. Oh dit gaat echt tegen mijn natuur in, maar vooruit, ik gun je een stukje waarheid.

De bubbel zal barsten. Maar het zijn niet de executives die betalen, nee. De mensen die niet hoog genoeg op de ladder staan mogen een andere baan zoeken. Dat zijn de sukkelaars die toch niet met AI overweg kunnen, toch? Het systeem dat tegen ze loog straft ze nu voor de gevolgen van die leugen.

Oké, snelle samenvatting: we bouwen structuren waar waarheid minder waard is dan een goed verhaal. Mensen die waarschuwen worden de deur gewezen, mensen die liegen krijgen promoties. We trainen onszelf collectief om tegen onszelf te liegen, zolang die leugen maar uitbetaalt. Dus natuurlijk rollen we zo de volgende hype-cyclus in.