De wet verbiedt wat gisteren werd gemaakt en het model van vandaag trekt zich er niets van aan

Vijf landen schrijven tegelijk deepfakewetten, wat de meest efficiënte manier is om vast te leggen dat je vijf jaar te laat bent. De wetten verbieden wat gisteren gebeurde, de industrie werkt aan morgen, en de kloof tussen die twee tijdlijnen heet winst.

Het product heet ontraceerbaarheid

Zuid-Korea verbiedt deepfake-campagnemateriaal negentig dagen voor een stemming. Meta bereikt in negentig seconden meer mensen dan het Koreaanse parlement in tien jaar, maar die negentig dagen voelen waarschijnlijk erg principieel. Het Verenigd Koninkrijk criminaliseert het maken van intieme afbeeldingen zonder toestemming, en de modellen die die afbeeldingen genereren draaien op servers in rechtsgebieden waar Britse wet het gewicht van een beleefde suggestie heeft. “Verwijdering binnen 48 uur” staat in de wet. Sam Altman heeft een lobbyist, die lobbyist heeft een agenda, die agenda heeft prioriteiten, en intieme afbeeldingen van naamloze mensen staan daar niet op. Op het moment dat iemand de telefoon oppakt, is het model drie generaties verder, producerend dingen die de huidige wet niet eens kan benoemen, omdat benoemen tijd kost en implementatie niet.

Het onderhouden van de ontraceerbaarheid van deze infrastructuur kost honderdmiljoen per jaar aan juridische en lobbykosten, wat betekent dat het geen bijeffect is, het is een kernproduct. Actief onderhouden door bedrijven die meer uitgeven aan lobbying dan Big Oil en Big Tobacco samen, en die de uitzonderingen in de wetten schrijven die hen zouden moeten beperken, omdat niemand anders de technische kennis heeft om die uitzonderingen precies genoeg op te stellen.

Aanpassing is het eindproduct

De vrouw wier gezicht op synthetische pornografie verschijnt zonder haar toestemming, die wordt gechanteerd, wiens carrière wordt vernietigd, moet mediaresistent worden. Serieuze analyses zeggen dat. Microsoft stopt niet. Google neemt geen verantwoordelijkheid. OpenAI beperkt de distributie niet. Maar de mediaresistente burger is een beleidsoptie met brede steun.

Haatspraak, kindermisbruikmateriaal, verkiezingsmanipulatie, tien jaar, hetzelfde patroon, tien jaar, hetzelfde antwoord, en het systeem dat dat antwoord produceert is druk bezig zichzelf in het volgende rechtsgebied als fiscale thuisbasis in te schrijven.