OpenAI's waardering van 852 miljard dollar is een deal tussen mensen die elkaar al kenden

De marktprijs van de toekomst is 852 miljard dollar, vastgesteld door de mensen die hem aan zichzelf verkopen.

Amazon koopt aandelen in het bedrijf dat voor 100 miljard dollar aan cloudcontracten bij Amazon afsluit. Nvidia steekt geld in het bedrijf dat zijn chips koopt. SoftBank investeert in het platform dat zijn portfoliobedrijven verplicht moeten gebruiken. De voorwaarden staan in een openbaar document. Zwartgelakt. Je kunt de pagina’s zien waar de woorden hadden moeten staan, want zo ziet transparantie eruit als je de definitie zelf mag schrijven. Dit is geen markt. Dit is een besloten vergadering met een persbericht als notulen.

Vier keer sneller dan niemand weet wat

Dat persbericht stelt dat OpenAI vier keer sneller groeit dan Alphabet en Meta in een vergelijkbare fase. Geen bron. Geen referentieniveau. Geen definitie van vergelijkbaar. Drie vrije variabelen die elk gewenst resultaat kunnen produceren, verpakt als feit, overgenomen door honderden media die het kopieerden omdat twijfel tijd kost en deadlines niet. De bewering is niet verifieerbaar. Dat is precies waarom hij werkt. Je gooit iets de wereld in dat niemand kan weerleggen, wacht tot herhaling het waar maakt, en noemt dat communicatie. Binnen de wettelijke grenzen. Het enige soort dat schaalt, en het enige soort waarvoor niemand ooit wordt vervolgd.

Wie de rekening betaalt staat niet in het persbericht

Het aantal instapvacatures daalde in drie jaar met 35 procent. Zeventig procent van de Amerikanen verwacht dat AI hun kansen verkleint. De sector weet dit. Hij citeerde de cijfers in ESG-rapporten en haalde vervolgens 122 miljard dollar op. Dat is geen hypocrisie. Dat is je huiswerk doen vóór de aandeelhoudersvergadering.

De verbrandingskosten van 115 miljard worden betaald. Via abonnementsprijzen die stijgen zodra consolidatie geen alternatief meer overlaat. Via energierekeningen van huishoudens naast datacenters die belastingvoordelen kregen in ruil voor banen die er nooit zouden komen. Via loononderhandelingen in een sector die heeft aangekondigd dat menselijke arbeid een orde van grootte goedkoper kan, en die aankondiging vervolgens heeft geboekt onder productiviteitswinst — want niemand protesteert tegen productiviteit.

De slachtoffers zitten niet buiten het systeem. Ze zijn de kostenpost die de marges sluitend maakt, keurig gedocumenteerd, keurig geciteerd, keurig gearchiveerd naast het ESG-rapport dat volgend jaar opnieuw verschijnt.

852 miljard dollar is een deal. Zwartgelakt voor publiek gebruik. Gepresenteerd als het oordeel van de markt.